Iemand kent iemand die iemand kent die... en zo beland je dan op plaatsen waar je anders niet komt. Zaterdagochtend op een voor mij onmenselijk uur was het verzamelen geblazen aan een van de dokken van de haven van Xiamen. Drie kleurige boten wachtten daar. Een grote bedrijvigheid, want de grote emmers en teilen moesten de boten op, samen met een honderdtal mensen.
Fang Sheng is een boedhistisch ritueel waarbij dieren, die waren gevangen voor consumptie of gevangenschap, weer worden vrijgelaten. Dit kadert in het Boedhistische idee van eerbied voor alle levende wezens. Wie hier meer over wil weten moet het internet maar eens raadplegen, o.a. hier staat er heel wat over te lezen.
Eens vol begeven de boten zich langzaam richting open zee. Een paar lama's en een hoop gewone mensen, jong en oud. De hele vaart worden gebeden en mantra's gedeclareerd, op zo een manier dat er een erg speciale atmosfeer heerst, bijna spiritueel. Onder een overtuigend Om Mani Padme Hum worden de vissen, krabben, kreeften weer in zee geworpen.
Ik dacht dat ik aan het filmen was tijdens het weer in de zee werpen, maar euh...de camera deed het niet en het was te slecht weer en de vissen wilden niet gefilmd worden...en oh ja, ik vergat op 'start filmen' te drukken. Maar ik heb een paar filmpjes van op de boot. Er is nauwelijks iets op te zien, omdat ik mij nogal ongemakkelijk voelde bij het filmen van mensen tijdens hun religieuze beleving, dus het geeft gewoon een beetje de sfeer weer, geluid zonder veel beeld. (stom, want die kerel die we kenden was zelf ostentatief de boel aan het filmen) (filmpje komt in een van de volgende posts)
Nadien passeren we nog even een aan de andere kant van het eiland gelegen tempelcomplex. Niet alleen appartementen rijzen uit de grond, maar ook in de tempelbouw is er een grote bedrijvigheid. Deze tempel is jonger dan ikzelf, en na een korte wandeling door de bergen kom je bij een tempel in heropbouw. Vaak hebben die tempels wel een oudere voorganger die ofwel door oorlogsgeweld vernield is (in Xiamen hoofdzakelijk door de Chinees-Japanse oorlog, of zoals ze hier zeggen, de Japanse bombardementen op China), ofwel door ouderdom ten onder is gegaan.
Loy Krathong วันลอยกระทง
Aan deze universiteit studeren veel Thai en daarom worden Thaise festivals ook hier uitbundig gevierd. Tijdens de volle maan van de twaalfde maanmaand is het de beurt aan Loy Kratong. Loy betekent 'laten drijven', en een Krathong is een klein vlotje, oorspronkelijk gemaakt van bananenbladeren, maar hier van eender welk drijvend materiaal, met erop een kaars, wierookstokjes en bloemen. Met dit feest danken de Thai de godin van het water. Bij het licht van de maan steken de mensen hun kaars en wierook aan, doen een wens en laten hun krathong het water op. Een belangrijk onderdeel van het festival is een schoonheidswedstrijd, waardoor het geheel eigenlijk een groot spektakel is, met een erg uitgelaten sfeer en veel plezier.
en weekendje weg
maar dat vertel ik morgen wel ;)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten